дома Магазин 10 хорор филмови со најиконски завршетоци

10 хорор филмови со најиконски завршетоци

НАЈДОБРИТЕ хорор филмови се оние што ја оставаат публиката во шок до самиот крај, а историјата на жанрот е полна со токму такви примери. Со текот на годините, хоророт се разви во еден од најуспешните филмски жанрови, и неговата моќ не опаѓа. Безброј филмови нè плашеа од почеток до крај, но она што некои од нив ги прави незаборавни се нивните завршетоци.

Ова се десетте хорор филмови со најлегендарни завршетоци кои сè уште се дебатираат денес, пишува Collider.

10. “Маглата” (2007)

Заплетот ги следи жителите на мал град кои се наоѓаат заробени во супермаркет откако мистериозна магла се спушта, носејќи со себе орди чудовишта од друга димензија. Наместо типичниот крај во кој преживеаните бегаат или стануваат жртви, филмот носи суров пресврт.

Главниот лик Дејвид (Томас Џејн) доживува целосен слом – само неколку моменти по убиството на својот син и пријателите од милост за да ги поштеди од судбина полоша од смртта, сфаќа дека спасението е на дофат. Фактот што беа толку блиску до безбедност го прави овој мрачен и брутален крај еден од најпотресните во историјата на кинематографијата.

9. “Инвазија на киднаперите на тела” (1978)

Римејкот на класикот од 1956 година го подигнува морничавиот концепт на вонземски двојници на ново ниво. Доналд Сатерленд го игра Метју Бенел, последната надеж на Сан Франциско во борбата против вонземјани кои тајно ги заменуваат луѓето. Но на самиот крај, филмот открива дека и тој подлегнал.

Во моментот кога ја среќава последната преживеана, Ненси (Вероника Картрајт), ја фрла човечката маска, покажува со прст кон неа и испушта еден од најморничавите врисоци во историјата на филмот. Овој безнадежен крај совршено ја прикажува непобедливата пропаст на човештвото.

8. “Шесто сетило” (1999)

Режисерот М. Најт Шјамалан стана познат благодарение на шокантните пресврти, а “Шестото сетило” е неговиот најпознат пример. Брус Вилис го игра детскиот психолог д-р Кроу, кој му помага на момчето Кол (Хејли Џоел Осмент) со неговата способност да комуницира со мртвите.

Во еден од најпознатите пресврти во филмот, на крајот се открива дека Кроу всушност бил дух цело време, убиен на самиот почеток од филмот. Тој шок е совршено подготвен низ целиот филм, а неговата емоционална моќ не слабее дури ни по повеќекратно гледање.

7. “Ноќта на живите мртви” (1968)

Ремек-делото на Џорџ А. Ромеро засекогаш го промени хорор жанрот. Приказната следи група луѓе кои се обидуваат да преживеат ноќ на фарма додека се опседнати од зомби. Откако речиси сите подлегнаа, единствениот преживеан, Бен (Дуејн Џонс), чека до утрото.

Но потоа следи трагедија. Кога изгледа дека најлошото поминало, Бен е погрешно сфатен со зомби и е застрелан од група вооружени мажи – токму тие што успеале да ги спасат преживеаните. Овој ироничен и антиклиматичен крај делува како удар во стомакот и брутално ја прикажува суровата реалност на зомби апокалипсата.

6. “Наследено зло” (2018)

Еден од најстрашните филмови на 21 век, “Наследено зло” од Ари Астер мајсторски ги комбинира психолошките и натприродните хорори. Тони Колет ја игра Ени, мајка која, по семејна трагедија, полека сфаќа дека нејзиното семејство е цел на демоничен култ.

Чувство на анксиозност го исполнува целиот филм, а кулминацијата носи ужасна свест дека сето тоа било наместено. Завршува со опседнувањето на синот Питер (Алекс Волф), чие тело го влегува демонот Пајмон. Тоа е длабоко вознемирувачки крај што го остава гледачот збунет и исплашен.

5. “Психо” (1960)

Алфред Хичкок постави нови стандарди за жанрот со овој психолошки трилер. Приказната за млада жена убиена во оддалечен мотел кулминира со еден од најпознатите пресврти на сите времиња.

На крајот, се открива шокантна вистина: убиецот не е мајката на сопственикот на мотелот, туку самиот сопственик, Норман Бејтс (Ентони Перкинс), кој страда од дисоцијативно нарушување на идентитетот и го презема ликот на мајка си. Последниот кадар, во кој “мајчинската” личност на Норман целосно го презема неговиот ум додека тој страшно се насмевнува кон камерата, е една од најстрашните сцени некогаш снимени.

4. “Сложувалка” (2004)

Џејмс Ван го дефинираше хоророт во 2000-тите со овој мрачен и брутален трилер. Двајца непознати се будат во заклучена бања, принудени да играат смртоносна игра на сериен убиец Џигсо. На самиот крај, кога изгледа дека еден од нив успеал да избега, следи шок.

“Трупот” кој постојано лежи на подот станува и се открива како Џигсо (Тобин Бел), мозокот зад целата операција. Додека тој ладнокрвно го заклучува последниот преживеан во бањата, а титлите започнуваат со морничави врисоци, публиката е подеднакво шокирана и безнадежна.

3. “Сјајот” (1980)

Напнатата адаптација на романот на Стивен Кинг, режирана од Стенли Кјубрик, стана легендарна. Приказната го следи Џек Торенс (Џек Николсон) кој полека го губи разумот во изолираниот хотел Оверлук и се обидува да го убие своето семејство.

Неговата сопруга и син успеваат да избегаат, а тој замрзнува во снежен лавиринт. Сепак, последниот кадар прикажува фотографија од прослава во хотелот во 1921 година, на која Џек се смее во преден план. Овој двосмислен крај – дали е реинкарнација или хотелот го апсорбирал неговиот дух – поттикна безброј теории и останува еден од најанализираните во историјата на филмот.

2. “Суштеството” (1982)

Извонредниот научно-фантастичен хорор на Џон Карпентер е мајсторска класа за создавање параноја. Тим американски истражувачи во Антарктикот се бори против вонземјанин кој менува облик и совршено ги имитира своите жртви.

Филмот завршува со двајцата преживеани, МакРеди (Курт Расел) и Чајлдс (Кит Дејвид), кои седат на урнатините од базата, замрзнати и гледајќи се сомнително, не знаејќи дали другиот е човек или суштество. Тоа е мајсторски клифхенгер што го остава гледачот во состојба на вечна параноја, без јасен одговор.

1. “Бебето на Розмари” (1968)

Првото место го зазема легендарниот крај на класикот на Роман Полански. Филмот ја следи Розмари Вудхаус (Миа Фаро), бремена жена која станува сè повеќе параноична дека нејзините соседи имаат зли намери кон нејзиното неродено дете. Напнатоста расте бавно и методично.

Кога конечно раѓа, Розмари со ужас ја открива вистината: нејзините соседи се сатанистички култ кој ја искористил за да го роди синот на Сатаната. Филмот завршува на застрашувачки двосмислен начин, додека Розмари гледа во лулката и нејзината реакција останува отворена за интерпретација. Овој совршено изведен и шокантен крај со право се смета за најдобар во историјата на хоророт.

Психолошкиот хорор филм “Rosemary’s Baby”, режиран и напишан од Роман Полански, имаше премиера на 12 јуни 1968 година. Во главните улоги се Миа Фаро, Џон Касаветис, Рут Гордон, Сидни Блекмер и Ралф Белами, а трае 137 минути.

ПредходнаАријана Гранде за производите на “Wicked”: “Некои беа вознемирувачки”
СледнаШто носи 2026 година за Јарците? Фокусот се префрла од издржливост кон рамнотежа