Зошто стресот има толку негативно влијание врз сексуалната функција?
Секој што поминал низ периоди на продолжен стрес знае колку силно менталниот, физичкиот или емоционалниот стрес влијае врз желбата за секс.
Без оглед на полот, кога луѓето чувствуваат дека влегле во „режим на преживување“, првото нешто што страда е либидото.
Дури и кога копнее по блискост, телото како да не соработува.
Ова е особено забележливо кај мажите – еректилната дисфункција често се должи на високо ниво на стрес.
Не е поинаку и за жените – хроничниот стрес влијае на способноста за возбудување.
Но, стресот влијае и на репродуктивните способности и на мажите и на жените: честопати неможноста за зачнување кај инаку совршено здрави лица се покажува како последица на хроничен стрес или напнатост што, со текот на времето, станал незабележлив стресор што дејствува во позадина.
Но, како точно стресот влијае на нашата желба и способност за секс?
Како што споменавме погоре, стресот може да предизвика сериозни проблеми за телото.
Поточно, може да предизвика скокови во нивоата на кортизол, како и други хормонски нарушувања, што пак може да ја потисне способноста за сексуално возбудување или да го активира системот за сексуална инхибиција – механизмот што се спротивставува на сексуалната возбуда.
Во таков случај, дури и кога ментално сакате секс, вашето тело може да „замрзне“. Ова не е прашање на волја, туку чисто биолошки механизам.
Под силен стрес, крвта може да биде насочена кон срцето, белите дробови и мозокот, наместо кон половите органи, а кај мажите ова често влијае на нивната способност да постигнат ерекција.
Одделно, мажите често чувствуваат интензивен внатрешен притисок да „се покажат добро“. Но, ако телото е во режим на „борба или бегство“, желбата сама по себе не е доволна – нервниот систем буквално го става преживувањето на прво место пред сексуалната функција.
Но, не мора нужно некој да поминува низ тежок или транзициски период за да биде под сериозен стрес. Невидливиот, секојдневен стрес исто така може да биде причина за тоа.
Работа, одгледување деца, домашни работи – сите овие работи можат да бидат исцрпувачки и за мажите и за жените. Но, за мажите, постои и претходно споменатиот интензивен притисок да „се покажат добро“ сексуално. Ова всушност може да ја зголеми нивната анксиозност, што делува како дополнителна сопирачка.
Иако стресот што е присутен во секојдневниот живот понекогаш е потешко да се контролира, чувството на внатрешен притисок зависи до одреден степен и од нас самите.
Еден од најважните совети за „деблокирање“ на себеси сексуално, според експертите, е да престанеме да очекуваме од себе секогаш да „се однесуваме добро“ или „да бидеме на исто ниво“.
Честопати очекувањата на нашиот партнер, како и нашите сопствени високи стандарди, се покажуваат како дополнителен и многу силен стресор.
Наместо да го засилуваме и хиперболизираме овој внатрешен притисок, сепак, можеме да работиме на негово елиминирање.
Значи, не мора нужно да се впуштаме во интимност што создава напнатост и исчекување. Доволно е првично да воспоставиме нежен допир, контакт со очите или долга прегратка со партнерот за да го смириме нервниот систем.
Чувството на сигурност е клучен елемент што придонесува за возбуда.
Со еден збор: желбата не е нешто што треба да се испровоцира – таа е во нас, но треба да му дозволиме на нашето тело да се чувствува безбедно пред да се појави.
Затоа, кога се чувствуваме под стрес, добро е да нагласиме интимност и сигурност во врската, наместо како ќе се однесуваме во кревет.
