Кромидот е една од оние намирници без кои е тешко да се замисли балканската кујна – од шопска салата и грав до чорби и печено месо на скара. И очигледно не е случајно. Според статистиката, просечниот Балканец консумира околу 10,7 кг кромид годишно, што го прави еден од најчесто застапените зеленчуци на нашата трпеза.
Истражувачите анализирале генетски податоци и навики во исхраната на над 160.000 луѓе на возраст меѓу 37 и 73 години. Тие споредиле 325 гени поврзани со вкусот и мирисот, како и преференциите за 140 различни видови храна.
Најсилната врска беше помеѓу желбата за кромид и варијанта на генот OR2T6, кој е вклучен во перцепцијата на мириси. Резултатите беа потврдени и кај помлада група учесници, што укажува дека овој ген може да биде сигурен предиктор за тоа дали некое лице сака кромид.
Потоа истражувачите испитувале дали истата генетска варијанта е поврзана со здравствени индикатори. Се покажало дека нејзините носители имале помала веројатност да страдаат од висок крвен притисок и дијабетес тип 2.
За таа цел, беше користен метод познат како Менделова рандомизација – пристап кој ги користи генетските карактеристики како еден вид водич за намалување на влијанието на други фактори како што се начинот на живот или неточностите во пополнувањето на прашалниците за исхрана.
„Гените поврзани со вкусот и мирисот би можеле да им помогнат на научниците посигурно да разберат како храната влијае на болести како што се дијабетесот, кардиоваскуларните заболувања, па дури и некои видови рак“, изјави водачот на студијата, д-р Даниел Хуанг, цитиран од BMC Medicine .
