Во духот на својата трајна програмска определба за афирмација, промоција и зачувување на македонското културно и духовно наследство, македонскиот Културно-информативен центар во Софија деновиве свечено го отвори новиот циклус културни и книжевни настани посветени на одбележувањето значајни јубилеи и годишнини на истакнати личности и капитални дела што претставуваат темелни вредности на македонската национална култура, литература и духовност.
Со оваа нова програмска иницијатива македонскиот КИЦ во Софија уште еднаш ја потврдува својата улога на современ културен и духовен центар, кој доследно придонесува за меѓународната афирмација на македонските културни вредности, за негувањето на историското и духовното паметење и за продлабочувањето на научниот и културниот дијалог меѓу народите. Воедно, Центарот останува верен на својата мисија да биде простор во кој македонската книжевност, уметност и култура се претставуваат во нивната автентичност, универзалност и цивилизациска вредност.
Првиот настан од циклусот беше посветен на одбележувањето на дваесетгодишнината од упокојувањето на еден од најзначајните творци во современата македонска книжевност – академик Петре М. Андреевски, писател чие творештво претставува еден од највисоките дострели на македонската литература и трајно сведоштво за духовната, историската и културната самобитност на македонскиот народ.
Свеченоста ја отвори директорот на македонскиот Културно-информативен центар во Софија, проф. д-р Зоран Пејковски, кој во своето поздравно обраќање истакна дека новиот циклус чествувања не претставува само културна програма, туку и национална обврска кон творците што ја изградија современата македонска духовна и културна вертикала. Тој нагласи дека зачувувањето на културната меморија е чин на одговорност кон минатото, но и инвестиција во иднината бидејќи преку книжевноста се зачувуваат јазикот, историското искуство, националната самосвест и духовниот континуитет на еден народ.
Во продолжение, проф. д-р Пејковски одржа богато книжевно излагање на тема „Жените во литературата на Петре М. Андреевски“, при што посебен акцент стави врз романите „Пиреј“ и „Скакулци“ анализирајќи ги како дела во кои женскиот лик ја достигнува својата најдлабока симболичка и егзистенцијална димензија.
Притоа тој истакна дека жената кај Петре М. Андреевски никогаш не е само литературен лик, туку претставува духовен архетип, етичко начело и животворен принцип преку кој авторот ја гради својата филозофија за човекот, народот и историјата. Во романот „Пиреј“ жената се јавува како симбол на истрајноста, пожртвуваноста, љубовта и вечната борба за опстанок, како чувар на семејството, традицијата и националната меморија. Нејзината тивка сила, достоинството во страдањето и непоколебливата вера во животот ја претвораат во морален столб на заедницата и во најсилниот носител на надежта.
Осврнувајќи се на романот „Скакулци“, проф. д-р Пејковски нагласи дека женските ликови добиваат уште подлабока психолошка и духовна комплексност претставувајќи ги универзалните човечки вредности – достоинството, простувањето, моралната одговорност и духовната истрајност. Според него, Андреевски преку жената создава една од најсилните поетски визии во македонската литература, во која љубовта, страдањето и надежта се претвораат во трајни категории на човечкото постоење.
Во рамките на програмата свое исклучително инспиративно и научно втемелено предавање одржа и претседателката на Друштвото на писателите на Македонија, Гордана Јовиќ-Стојковска, која говореше на тема „Столб на вселената или поттикнувач на сите движења – жената во делото на Петре М. Андреевски“.
Поаѓајќи од антологиските дела „Пиреј“, „Тунел“ и „Дениција“, Јовиќ-Стојковска понуди длабока книжевно-естетска, културолошка и филозофска анализа на творечкиот свет на Андреевски покажувајќи дека жената во неговото дело претставува централно егзистенцијално и симболичко начело околу кое се слеваат најважните идеи за животот, љубовта, страдањето, слободата и духовното опстојување.
Особено внимание беше посветено на разните семантички и симболички димензии на женскиот лик. Во „Пиреј“,жената се издигнува до архетип на мајката, страдалничката и чуварката на животот и националното опстојување; во „Тунел“ таа прераснува во личност што преку самоспознавање и духовно созревање ја достигнува сопствената еманципација; а во „Дениција“ се воздигнува до возвишен симбол на љубовта, духовната полнота и космичката хармонија. Преку овие интерпретации беше нагласено дека женскиот принцип кај Андреевски претставува суштинска животворна сила, двигател на духовната преобразба и носител на човечката и културната вечност.
Настанот се одвиваше во исклучително свечена и инспиративна атмосфера, проследен со голем интерес од публиката, составена од претставници на академската и културната јавност, писатели, интелектуалци, дипломати и љубители на македонската книжевност. Разговорите што следуваа по излагањата потврдија дека творештвото на Петре М. Андреевски останува неисцрпен извор на нови книжевни, филозофски и културолошки читања и дека неговата мисла продолжува да биде жива и современа.
Со овој достоинствен почеток на новиот програмски циклус, македонскиот Културно-информативен центар во Софија уште еднаш ја потврди својата стратешка определба да биде мост на културниот дијалог, место на научна и уметничка размена и достоен чувар на највисоките достигнувања на македонската книжевна и културна традиција. Истовремено, македонскиот КИЦ во Софија испрати јасна порака дека почитта кон големите творци не претставува само сеќавање на нивното дело, туку и трајна обврска за негово ново читање, научно вреднување и афирмирање пред современата европска и светска јавност.
Токму преку ваквите програмски содржини македонскиот Културно-информативен центар во Софија продолжува доследно да ја исполнува својата културна и духовна мисија – да биде чувар, промотор и современ толкувач на македонската книжевност, јазик и културно наследство создавајќи нови простори за нивна меѓународна афирмација и зацврстување на нивното место во европскиот културен контекст.
Македонски културно-информативен центар во Софија
