Најновите набљудувања на Сонцето открија ротирачки плазма вртлози на неговата површина, давајќи одреден увид во механизмите што предизвикуваат вселенско време и моќни сончеви ерупции што можат да влијаат на Земјата.
Набљудувањата на Сонцето беа извршени од американски астрономи на Хаваи, користејќи го најмоќниот сончев телескоп „Иноује“, и тие забележаа нови карактеристики со дијаметар помал од 20 километри во магнетно активен регион во близина на сончева дамка.
Невидените слики покажуваат процеси на површината што можат да ја објаснат децениската мистерија зошто надворешната атмосфера на Сонцето е милиони степени потопла од неговата површина, пишува The Guardian.
Набљудувањата, објавени во списанието Nature, откриваат како плазма вртлозите акумулираат магнетна енергија, што предизвикува моќни сончеви ерупции.
Се вели дека феноменот на нестабилност Келвин-Хелмхолц создава спирални вртлози кои ја пренесуваат енергијата во горните слоеви на атмосферата на Сонцето, предизвикувајќи експлозии, а подоброто разбирање на овие механизми би можело да ги подобри предвидувањата за вселенското време, да ги заштити сателитските комуникации, електричните мрежи и GPS системите на Земјата.
Сличен феномен се јавува во океаните, каде што малите бранови можат да се развијат во големи и моќни бранови, а во случајот со Сонцето, овие вртлози произведуваат магнетна енергија што се акумулира во горните слоеви на сончевата атмосфера, која, кога се ослободува, предизвикува моќни сончеви ерупции или коронални масовни исфрлања.
Овие феномени се главната причина за вселенското време, кое може да влијае на сателитските комуникации, GPS системите, електричните мрежи и другата критична инфраструктура на Земјата, а воедно потенцијално ги зголемува ризиците за астронаутите во вселената.
Дејвид Боболц од Националната сончева опсерваторија (NSO) на Соединетите Американски Држави објаснува дека Сонцето е извор на целата оваа енергија и вселенско време.
„За еден ден да можеме попрецизно да ги предвидиме овие феномени, треба да ја разбереме неговата физика до најмала скала“, рече Боболц.
Истражувачите, исто така, проценуваат дека подоброто разбирање на овие процеси ќе доведе до посигурни модели за предвидување на сончевата активност во иднина, овозможувајќи навремена заштита на сателитите, телекомуникациските системи, електричните мрежи и вселенските мисии.
Во исто време, истакнува Боболц, Сонцето останува единствена природна лабораторија за разбирање на фундаменталните закони на физиката.
„Тоа е ѕвездата најблиску до нас и ни помага да ги разбереме основните закони на природата. Првата експериментална потврда на Ајнштајновата општа теорија на релативноста дојде од набљудување на затемнувањата на сонцето. Само за напредокот на човечкото знаење вреди да се спроведуваат вакви научни истражувања“, заклучи тој.
