дома Магазин Поранешната резиденција на Тодор Живков, претворена во луксузен хотел

Поранешната резиденција на Тодор Живков, претворена во луксузен хотел

Во Нареченски Бањи во Родопските Планини, времето никогаш не било само низа на години. Тоа се акумулира во слоеви – во мирисот на бор, во меката пареа на минералната вода, во тишината, која овде не е отсуство на звук, туку состојба. Среде овој пејзаж се издига Вила Роса – зграда што ги носи белезите на моќ, заборав и внимателно преиспитување.

 Во 1970-тите, местото било вила – дел од затворениот свет на државната елита. Користена како резиденција на Тодор Живков, таа не била сцена, туку засолниште. Наречените бањи не биле избрани случајно – областа е позната по својата специфична микроклима, високо јонизиран воздух и радонска минерална вода, користена со децении за лекување и закрепнување. Тука, властите барале здравје и дистанца, а архитектурата ја следела оваа логика: масивна, затворена, безбедна, потчинета на идејата за осаменост, потсетува лајфстил.бг

Зградата беше дел од пејзажот, но недостапна за него и за љубопитните очи на луѓето. По политичките промени, местото постепено пропаѓаше – години тишина, обезвреднување и заборав, во кои архитектурата остана без контекст и историја – без глас.

Денес, меѓутоа, Вила Роса има нова улога, но не и нов идентитет. По обемната реконструкција, извршена од италијанско архитектонско студио со главен архитект Алберто Каручи во партнерство со бугарското студио Кшта, зградата е адаптирана во современ бутик хотел со пет ѕвездички, без да се избрише нејзината меморија. Проектот не бара спектакуларна трансформација, туку внимателно преиспитување – зачувување на карактеристичните волумени и пропорции, но со нова функција и помека презентација.

Концептот на ентериерот се темели на идејата за хармонија помеѓу човекот и природата. Материјалите се природни – дрво, камен, варови малтери, а палетата на бои ги следи земјените тонови на Родопите. Просторите се светли, воздржани, без непотребни декорации. Светлината не доминира, туку ги нагласува текстурите и транзициите помеѓу внатрешноста и надворешноста. Дизајнот не се обидува да импресионира, туку да остави простор за присуство.

Комплексот вклучува неколку независни вили и главна зграда со заеднички простории, ресторан, бар и спа-центар со отворен и внатрешен базен, каде што минералната вода повторно е во центарот на искуството. Куриозен детаљ се поранешните бункери на резиденцијата, трансформирани во интимни простории – дискретен потсетник на оригиналната функција на местото. Пристапот до горниот дел од комплексот е ограничен на автомобили, а движењето е со електрични возила – решение кое ја зачувува тишината и природниот ритам на околината.

 Хотелот ги отвори своите врати релативно неодамна, а проектот е пример за тоа како архитектонското наследство може да се адаптира без да се обезличи. Без носталгија, без фалење, со почитување на контекстот и местото. Не е случајно што зградата доби признание и награда за „Зграда на годината“ во категоријата „Хотели и хотелска инфраструктура“ – не како гест кон луксуз, туку како проценка на пристапот.

Конечно, вреди да се напомене дека цената на ноќевањето не е за секого. Според „Букинг“, едно ноќевање во двокреветна соба со балкон нè чини најмалку    303 евра со вклучен појадок. Сепак, кога ќе размислите за тоа, има многу поскапи ноќевања , па може да се каже дека не е толку впечатливо како за хотел со пет ѕвездички, за што тврди дека е, и се разбира неговата историја…

ПредходнаВремето магливо со најмногу снег на Шапка
СледнаИран се заканува со „тотална војна“ доколку САД нападнат