Можноста да се истражуваат нови места, да се ужива во различни кујни и да се запознаат со локалното население се главните причини зошто многумина од нас патуваат.
Сепак, совршеното патување може брзо да се претвори во непријатно искуство ако мора да се справите со непријателски настроени луѓе за време на вашиот одмор. Некои патници се убедени дека веројатноста за ова е поголема на одредени дестинации отколку на други.
Според Џо Хејс, основачка на веб-страницата „Етикет Експерт“, постојат земји и градови кои, според туристите, се издвојуваат по својата непријателска и резервирана природа. Во неодамнешно интервју, таа открива кои места стекнале репутација како најмалку гостопримливи дестинации во светот.
Париз на врвот на озлогласената листа
Хејс вели дека Париз, главниот град на Франција, е на „врвот на листата“ на места со луѓе непријателски настроени кон туристите. Таа забележа дека многу локални жители не се импресионирани ако не зборувате француски.
„Иако повеќето Парижани зборуваат добар англиски, многумина одбиваат да го користат и изгледаат вознемирени кога туристите не знаат или не можат да зборуваат француски“, вели Хејс.
Сепак, таа додава дека други региони во Франција често се многу попријателски настроени кон посетителите од Париз.

Италија, исто така, се најде на листата. Додека милиони луѓе доаѓаат во земјата секоја година за да уживаат во нејзините знаменитости и вкусна храна, некои посетители се чини дека имаат впечаток оти локалните жители не се ентузијастички настроени кон туристите.
Еден турист на социјалните мрежи објави дека бил шокиран кога открил дека Италијанците, за разлика од Британците, не ги почитуваат чекањето во ред и ќе се „испикаат“ понапред без никаков проблем. Друг патник напиша дека оние што патуваат во Рим едноставно „мора да очекуваат“ грубо однесување.
„Градот е прекрасен и полн со уметност, но луѓето се едни од најлошите што сум ги сретнал, а патував многу“, напиша тој.
Од Њујорк до Јужна Кореја
Германија се најде на третото место, при што некои патници тврдат дека Германците можат да бидат груби кога комуницираат. Еден турист рекол дека посетил четири германски градови и дека, освен за едно лице, „секоја друга интеракција, секоја поединечна, била ужасна“.
Слични искуства има и од Јужна Кореја. Човек кој неодамна го посетил Сеул изјавил за медиумите дека многу од локалните жители биле „сурови“ и се пожалил дека „викале по него“ и „бил туркан“ додека го истражувал градот.
САД не се исклучок. Њујорк, познат како Големото Јаболко, е уште една исклучително популарна туристичка дестинација, но според искуствата на посетителите, тој е исто така еден од најмалку гостопримливите.

Њујорчаните се познати по својот цврст и бескомпромисен став, а неодамнешна студија на „Бизнис Инсајдер“ го именува Њујорк за најнељубезен град во САД, при што 34,3 проценти од испитаниците рекле дека неговите жители се груби.
Хејс издвојува и некои земји од Централна Европа – Полска, Чешка и Унгарија – како проблематични, истакнувајќи дека тие имаат долга историја на нељубезност кон туристите, особено оние што доаѓаат надвор од Европа.
Сепак, таа нагласи дека ова во голема мера се должи на „културните разлики“ и дека „студениот“ начин на кој им се обраќаат на посетителите не е нужно перцепиран на ист начин од страна на локалното население.
Проблемот не е во луѓето, туку во бројките
Иако туристичките искуства се субјективни, експертите предупредуваат дека растечката нетолеранција кон посетителите на многу популарни дестинации не е без причина.
Таа често е директно поврзана со феноменот на прекумерен туризам, кој сè повеќе ги оптоварува познатите градови и региони. Овој феномен води до пренатрупаност, зголемување на трошоците за живот за локалното население, оптоварување на инфраструктурата и деградација на животната средина.

Во градови како Венеција, која прима до десет милиони туристи годишно, но има помалку од 50.000 жители, историските јадра стануваат туристички позадини, а не места за живеење. Слични проблеми се пријавени и во Дубровник и Санторини.
Масовниот туризам го менува ритамот на градот, структурата на продавниците и јазикот што се користи на јавните простори, што постепено ги тера локалното население да се чувствува како малцинство во сопствениот град. Како одговор на тоа, некои градови, како што е Барселона, веќе воведоа мерки за ограничување на краткорочното изнајмување станови.
Затоа, пред да ги осудиме локалните жители дека се непријателски настроени, вреди да се разгледа пошироката слика. Нивната фрустрација честопати не е насочена кон поединечниот турист, туку може да биде симптом на неодржлив систем кој се заканува да го уништи токму она што туристите доаѓаат да го видат.
Решението лежи во развој на одржлив и одговорен туризам, фокусиран на квалитет, а не на квантитет, кој ја почитува локалната култура и животната средина.

