Консумирањето алкохол секогаш се наоѓа на листата на најштетните навики што можеме да ги имаме. Секако, секогаш станува збор за количината и видот на алкохол, но општиот консензус е дека штетите ги надминуваат придобивките. А една нова студија фрла повеќе светлина врз неговите ефекти врз мозокот.
Научниците од Универзитетот во Минесота и Универзитетот во Флорида со децении работат на мапирање на тоа како алкохолот влијае на телото како целина и на различните органи, како што е мозокот, поединечно. Главниот заклучок е дека дури и чаша вино или пиво не само што нè опушта, туку фундаментално го менува начинот на кој мозокот комуницира.
Кога пиеме премногу, невронската активност се менува од флексибилна, глобално интегрирана мрежа во посегментирана, локална структура. И овие промени во мозочната архитектура се во согласност со тоа како се чувствуваме кога пиеме.
Оваа студија дава најдетален опис на ефектите од алкохолот бидејќи не ја набљудува активноста на различните мозочни региони изолирано, туку како целина, бидејќи функционира како меѓусебно поврзана мрежа. Информациите мора постојано да патуваат помеѓу различни области за да обработуваат глетки, звуци и мисли.
Иако повеќето истражувања досега се фокусираа на долгорочните ефекти од консумирањето алкохол врз мозокот, овде научниците се обидуваат да ги разберат непосредните последици дури и од едно пиење алкохол, особено во таканаречената состојба на мирување – кога сме будни, но не извршуваме одредена задача.
Во експериментот учествувале 107 здрави возрасни лица на возраст меѓу 21 и 45 години кои немале историја на злоупотреба на алкохол. Во контролирана средина, тие пиеле алкохолен пијалок што ја зголемил концентрацијата на алкохол во крвта до дозволената граница. При втората посета, им бил даден плацебо пијалок без нивно знаење, а во двата случаи биле подложени на магнетна резонанца. Фокусот бил ставен на нивото на кислород во мозокот, што е клучен индикатор за невронската активност.
Анализата покажува дека по консумирањето алкохол се евидентираат значајни промени. Во овој случај, нивниот мозок се префрла во состојба слична на мрежа, а глобалната ефикасност се намалува во некои области. Ова е особено изразено во окципиталниот лобус, кој е одговорен за обработка на видот. Токму ова може да биде одговорно за заматен вид и тешкотии при следење на предметите кога сме претерале со пиењето, објаснува Psypost .
Интересно е што некои области всушност покажуваат зголемување на локалната ефикасност. На пример, регионите во фронталниот и темпоралниот кортекс почнуваат поинтензивно да комуницираат со своите непосредни соседи. Мозокот се чини дека се распаѓа на помали, самостојни заедници. Оваа структура бара помалку енергија за одржување, но го попречува брзото интегрирање на сложените информации – ефект што веројатно сме го почувствувале, но без такво објаснување.
Како заклучок, оваа студија дава поинаква перспектива за ефектите од алкохолот и во голема мера го побива тврдењето дека тој едноставно ја потиснува мозочната активност. Наместо тоа, се тврди дека тој го принудува мозокот во сегрегирана состојба, каде што информациите се задржуваат во „ќорсокаци“, наместо да патуваат по „автопатите“ на умот.
