На 10 март 1922 година, британските колонијални власти во Индија го уапсија Мохандас Карамчанд Ганди, познат како Махатма Ганди, водачот на индиското движење за независност, под обвинение за бунт. Овој настан означи значаен момент во борбата против британската колонијална власт, позната како Британски Раџ.
Фотографија: ВикиГанди бил уапсен во Бомбај (сега Мумбај) поради неговите статии објавени во неделното списание „Јанг Индија“, во кои повикувал на ненасилен отпор и бојкот на британските институции. Овие статии, сметани за „политички чувствителни“, ја критикувале колонијалната администрација и ги охрабрувале Индијците да се вклучат во граѓанска непослушност. По апсењето, Ганди бил изведен пред суд во Ахмедабад, каде што бил осуден на шест години затвор на 18 март 1922 година.
За време на судењето, Ганди се изјасни за виновен, наведувајќи дека својот отпор кон неправдата го смета за морална должност. Судијата, импресиониран од неговата чесност и принципи, сепак го осуди, но го пофали неговиот карактер, нарекувајќи го „човек со високи идеали“. Ганди почна да ја издржува казната во затворот Јеравада во Пуна. Сепак, поради здравствени проблеми – операција на апендицитис – беше ослободен на 5 февруари 1924 година, по нешто помалку од две години.
Оваа осуда не го скрши духот на Ганди ниту движењето за независност. Напротив, неговото апсење дополнително го зајакна неговиот углед како симбол на ненасилна борба, инспирирајќи милиони Индијци да се приклучат на борбата за слобода, која конечно беше постигната во 1947 година.
