Поминаа три години откако тогаш тринаесетгодишниот К.К. уби девет ученици и еден обезбедувач на училиштето со два пиштола од својот татко во основното училиште „Владислав Рибникар“ во Белград, а рани уште пет ученици и еден наставник по историја.
И три години подоцна, К.К., кој не можеше да биде повикан на кривична одговорност, е во психијатриска здравствена установа, а неговите родители беа осудени на неколку години затвор со првостепена пресуда, но Апелациониот суд во Белград ја поништи таа пресуда и му наложи на Вишиот суд во Белград повторно да го суди судењето.
На 3 мај, кратко пред девет часот во училиштето во кое одел, К.К. прво го уби обезбедувачот и учениците кои биле на должност на самото место, а потоа влегол во својата училница каде што продолжил да пука.
Осум ученици и еден обезбедувач беа убиени на самото место, додека едно девојче подоцна им подлегна на повредите. Потоа повреди уште пет ученици и еден наставник по историја.
Потоа против неговите родители беа покренати кривична постапка и пет граѓански постапки врз основа на тврдења од повредените и семејствата на убиените.
На крајот на 2024 година, Вишиот суд во Белград донесе првостепена пресуда против родителите на момчето, Владимир и Милјана Кецмановиќ, за сторено кривично дело злоупотреба и занемарување на малолетно лице, осудувајќи ги на максимални затворски казни од три години.
Владимир Кецмановиќ беше осуден и за кривично дело тешко дело против јавната безбедност и беше осуден на единствена затворска казна од 14 и пол години.
Тој е во притвор од 3 мај 2023 година, додека Милјана Кецмановиќ цело време се бранеше од слобода.
Сепак, оваа пресуда беше поништена од второстепениот суд и наложи повторно судење.
Од друга страна, Апелациониот суд го осуди Немања Маринковиќ, инструктор на стрелиштето каде што К.К. вежбаше стрелаштво, на едногодишна казна домашен притвор за давање лажно сведочење.
Сопственикот на стрелиштето, Ратко Ивановиќ, претходно склучил спогодба за признавање на вина со Вишото јавно обвинителство во Белград, врз основа на која судот го прогласи за виновен за кривично дело давање лажно сведочење и го осуди на шестмесечна казна домашен притвор.
Против родителите на момчето беа поднесени пет тужби – првата ја поднесоа 27 членови на семејството на убиените, втората од членови на семејството Дукиќ, чија ќерка потоа беше убиена, кои ја тужеа државата покрај училиштето, третата и четвртата ги поднесоа ранетите момчиња, или нивните родители како законски застапници, а петтата од ранетиот наставник по историја.
Вишиот суд во Белград ги заврши сите постапки во прв степен и им наложи на Кецмановиќови и на училиштето да им исплатат повеќе од 411 милиони динари на оштетените.
Апелациониот суд треба да ги донесе конечните одлуки во овие постапки.
Момчето К.К., кое во времето на злосторството сè уште немало 14 години, па затоа не е кривично одговорно, ги застрелал своите пријатели со два пиштоли на својот татко, кои тајно ги зел од сефот на 1 мај откако го „пробивал“ кодот за сефот.
Потоа, два дена подоцна, ги ставил во ранецот, отишол на училиште и за време на првиот час убил 10 лица и ранил уште пет деца и еден наставник по историја.
На 19 септември 2024 година, Владата на Србија одлучи да ги воспостави 3 и 4 мај како Денови на сеќавање на жртвите од масовните убиства што се случија во основното училиште „Владислав Рибникар“, како и во селата Орашје и Дубона кај Младеновац еден ден подоцна, а планирано е овие денови да се одбележуваат секоја година.
