ЈУТЈУБЕРОТ, чие вистинско име е Џими Доналдсон, стана познат по видеата во кои споделува огромни суми пари, а неговиот канал, со неверојатни 504 милиони претплатници, моментално е најголем во светот. Таквата популарност носи и огромен јавен интерес, а Доналдсон научи на тешкиот начин дека ова значи и дека секоја негова грешка е внимателно следена.
Грешката што заврши на насловната страница на Reddit
Појавувајќи се во подкастот на Луис Хауз, г-дин Бист раскажа како некој во ресторан еднаш му платил за оброк, што довело до недоразбирање. „Еден од првите пати кога некој ми платил за вечера, не добив сметка“, објасни тој. „Го прашав келнерот дали можам да одам, и тој рече да.“
Бидејќи не ја видел сметката, не сфатил дека требало да остави бакшиш. Последиците дојдоа брзо. „Следниот ден, беше на насловната страница на Reddit под насловот „Господинот Бист не остава бакшиш“. Секако, тие практично го изоставија фактот дека некој друг ја платил сметката“, рече тој.
„Не може ли еден од најголемите филантропи во светот да си дозволи бакшиш? Јас дури и не сум ја видел сметката“, коментираше тој за критиките во тоа време. „Не носам готовина, како очекувате да оставам бакшиш? Да мавтам со раката и да создавам пари од ништо?“
Важна лекција за славата
Јутјуберот рече дека научил од искуството и сега секогаш бара сметка, дури и кога некој друг плаќа. „Значи, сега, дури и ако некој друг плаќа за мојот оброк, не си одам додека не ја добијам сметката за да можам да оставам бакшиш“, забележа тој.
Тој додаде дека славата носи ситуации за кои никој не може да ве подготви. „Никој не ве учи на работите што се случуваат кога сте славни, мора некако сами да сфатите сè“, заклучи тој.
Теоријата на „виолетова крава“
MrBeast е познат и по неговата теорија за „виолетова крава“, која објаснува како да добиете повеќе прегледи на YouTube. „Сакам да користам аналогија: ако возите по патот и видите крава, нема ни да ја забележите. Но, ако кравата е виолетова, ќе се свртите четири пати“, ја објасни тој својата стратегија за создавање уникатна содржина.
