Излегува дека тоа не е баш вистина.

Нормално е да се мисли дека паровите кои имаат најмногу секс се оние кои се најлудо заљубени еден во друг, но се испостави дека тоа не е баш така.

Според студија објавена во „Current Sexual Health Reports“ , нема докази за максимата „колку повеќе секс, толку посилна љубов“, но постои јасен тренд за повеќе секс во раните фази на романтичната заљубеност, без оглед на интензитетот на чувствата.

Во текот на првите една до две години, силната страст всушност се преведува во поголема фреквенција на сексуални односи.

Љубовниците на почетокот на нивната врска известуваат дека имаат секс во просек околу 3,5 пати неделно. За споредба, просечната фреквенција на сексуални односи кај долгогодишните парови е еднаш неделно.

По овој почетен период, интензивните чувства обично преминуваат во помирна и постабилна состојба, а фреквенцијата на сексот продолжува да не е засегната од длабочината на чувствата.

Романтичната љубов обично се поврзува со желбата да се пронајде и задржи долгорочен партнер.

Овој вид љубов се изразува преку специфичен сет на емоционални, когнитивни и биолошки промени кои обично траат во текот на првата или две години од врската.

А сексуалната фреквенција се однесува на бројот на пати кога едно лице се вклучува во сексуална активност во даден временски период, како што е една недела.

Студиите спроведени до денес постојано покажуваат дека сексуалната фреквенција се намалува со времетраењето на романтичната врска, иако силните чувства може да продолжат.

Ова се заклучоците од цитираната студија.

„Изненадувачки е што научниците досега не сакаа да ја испитаат фреквенцијата на сексуален контакт кај луѓето што доживуваат романтична љубов“, рече Адам Боуд, истражувач на Универзитетот во Мелбурн, кој го водеше истражувањето, цитиран од PsyPost.

Боуд вели дека новите наоди користеле податоци од Анкетата за романтична љубов 2022 , најголемиот јавно достапен збир на податоци во светот од над 1.500 млади љубовници од 33 земји. 

Гледањето на темата од биолошка перспектива помага да се разбере точно зошто луѓето доживуваат толку силни физички нагони во раните фази од романтичната врска.

„Сексот се смета за една од еволутивните функции на романтичната љубов, но досега никој не се потрудил навистина емпириски да го проучи ова“, вели Боуд. „Моите колеги и јас сме првите што го прават ова.“

Една од главните еволутивни теории развиени од Адам Боуд и неговиот тим сугерира дека романтичната љубов ги присвоила невробиолошките и ендокринолошките системи кои првично биле користени за создавање врска помеѓу мајката и бебето.

Оваа теорија, детално објаснета во статија објавена во списанието „ Фронтиерс ин психологија“ , го оспорува постариот модел предложен од антропологот Хелен Фишер.

Постарата теорија на Фишер ги дефинираше сексуалниот нагон, романтичната привлечност и приврзаноста како сосема различни и независно еволуирани емоционални системи.

Според поновата теорија, древните мозочни системи одговорни за човечката приврзаност се споиле со претходно постоечки репродуктивни системи, како што се привлечноста при додворување и сексуалната желба.

И мајчинската приврзаност и романтичната љубов вклучуваат интензивни емоционални врски, силна желба за физичка блискост и длабок фокус на предметот на љубовта.

Однесувањето забележано во двата типа врски вклучува желба за блискост, екстремно внимание и зголемено чувство на емпатија и одговорност, коментира PsyPost.

На пример, опсесивните мисли за бебето што се забележуваат кај млади мајки многу личат на постојаните грижи за романтичен партнер, што укажува на присуство на заеднички основни механизми.

Според овие теории, романтичната љубов е адаптација преориентирана во еволутивна смисла, што нуди голема промена во разбирањето на сложените корени на човечките односи.

Анализирајќи ги податоците од најновата студија, авторите пронајдоа јасна врска помеѓу раната романтична љубов и физичката интимност.

„Сега имаме доволно докази дека сексуалната фреквенција е значително поголема кај луѓето кои доживуваат романтична љубов“, рече Боуд. „Начинот на кој ја измеривме не беше совршен, но податоците сугерираат дека на почетокот на нивната врска, луѓето имаат секс околу 3,5 пати неделно, со значителни варијации, вклучувајќи луѓе кои имаат секс до 20 пати неделно.“

За подлабоко да ги анализираат резултатите од студијата, истражувачите се фокусирале конкретно на учесниците кои биле заљубени помалку од две години, со цел да ги утврдат ефектите од раната романтична страст.

Тие проучуваат како различните аспекти на љубовта, како што се опсесивното размислување за партнерот или интензитетот на чувствата, влијаат врз фреквенцијата на сексуалните односи.

Неочекуваниот резултат беше дека интензитетот на романтичната љубов кон една личност не беше показател за тоа колку често некој има секс.

Фреквенцијата на сексуалните односи не е одредена од силата на обврската, ниту од времетраењето на врската во овој почетен двегодишен период, ниту од опсесивните мисли.

Само многу мал дел од варијацијата во сексуалната активност може да се објасни со некои специфични карактеристики на врската.

Ова укажува дека основната состојба на заљубување е поврзана со поголема фреквенција на сексуални односи, но нема никаква врска со тоа колку е силна таа љубов.

Студиите за снимање на мозокот, исто така, покажуваат дека како што врската напредува кон прагот од една година, фреквенцијата на сексуални односи обично се намалува, дури и ако интензитетот на љубовта останува висок.