Само пред еден ден, Моника Белучи наполни 62 години и уште еднаш нè потсети дека останува една од најубавите актерки во светот. Непосредно пред тоа, таа се појави на насловната страница на шпанското издание на „Харперс Базар“ и коментираше за стареењето.
Таа го дефинира стареењето како „дар“. „Нема вистинска алтернатива: или стареете и го прифаќате процесот со достоинство, или умирате“, вели таа. „Гледајќи на тоа од таа страна, јас претпочитам да стареам“.
„Стареењето значи дека имаш среќа што сè уште си жив и имаш иднина“, објаснува актерката од „Малена“. Зрелоста, вели таа, носи и уште еден дар: дистанца. Со текот на времето, човекот понекогаш престанува да биде само актер и станува набљудувач на светот, што му овозможува да гледа сè од поинаков агол.
Годините ѝ помогнаа на Белучи и во нејзиниот последен филм „Histoires de la nuit“, во кој таа игра италијанска уметница која живее сама на оддалечен остров, улога за која актерката верува дека би била недостижна за неа пред години.
„Никогаш не би можела да ја играм оваа улога на 30 или 40 години, дури ни со слоеви шминка што ме остареа“, објаснува таа. „За да му дадете на лик со толку интензивен внатрешен превирања длабочина, тежина и автентичност, мора да сте поминале низ многу. Мора да имате лузни и искуство.“

Белучи во летото 2026 година.
Белучи додава дека телото се менува со текот на времето, но поважно е како се менуваме одвнатре. „Важно е што чувствувате внатре. Мислам дека станува збор за богат внатрешен живот, страст што ве инспирира, гледање како вашите деца растат, гледање кон морето, пријатели и семејство што ги сакате – исполнет живот како жена.“
Моника Белучи исто така додава дека кога си млад, не размислуваш за работи што подоцна ги земаш здраво за готово. „Се будиш наутро и тоа што си здрав или го мирисаш мирисот на кафе станува причина да бидеш благодарен. Но, ова е нешто што го разбираш само со текот на времето.“

