„Гугл транслејт“ го приведе вработен во Центарот 795, кој се состои од елитни единици на ГРУ и ФСБ и беше создаден по почетокот на руската војна во Украина во 2022 година.
„Инсајдер“ објави нова истрага од Христо Грозев, Роман Доброхотов, Мајкл Вајс, Фиделиус Шмит и Николај Антонијадис ( целата истрага можете да ја прочитате тука ), во која се раскажува како Денис Алимов – 42-годишен руски ветеран од елитната специјална единица „Алфа“ на ФСБ, а од 2023 година – оперативен офицер во Центарот 795, бил приведен во Колумбија на 24 февруари 2026 година, затоа што контактирал со изнајмен убиец преку Google Translate.
Тој беше приведен на аеродромот Ел Дорадо во Богота наутро на 24 февруари откако беше баран по црвена потерница од Интерпол, активирана на барање на федералните обвинители во Јужниот округ на Њујорк. Алимов е обвинет за организирање обид за атентат врз двајца истакнати чеченски дисиденти со седиште во Европа, нудејќи награда од 1,5 милиони долари за секој од нив.
Истрагата забележува дека иронијата на случајот е во тоа што Центарот 795 е руска дирекција за атентати дизајнирана, според протечените руски разузнавачки документи, да биде невозможна за откривање, но сепак била откриена не преку години трпеливо контраразузнавање, не преку дезертер, туку затоа што двајца мажи зборувале различни јазици и ги користеле услугите на Google Translate.
ФБИ го следи Алимов повеќе од една година – делумно преку читање на пораки преведени преку Google Translate што тој ги разменувал со еден од неговите потенцијални странски платени убијци.
Според обвинението, Алимов го ангажирал Дарко Дуровиќ, кој зборувал српски и живеел во Соединетите Американски Држави, да ги убие двајцата чеченски дисиденти. Обвинението сугерира дека обете примарни цели биле од „република“ во рамките на Русија, термин што се однесува на неколку региони, вклучувајќи ја и Чеченија. Федералните обвинители тврдат дека Алимов го регрутирал Дуровиќ како свој главен теренски офицер за операцијата.
Во 2024 година, Алимов му дал на Дурович авансна исплата од 60.000 долари и ветил дополнителни 1,5 милиони долари за секоја успешно „депортирана во Русија“ цел. На Дурович му било кажано и дека ако операцијата биде успешна и ако се идентификуваат други цели, трето лице кое се бара „живо или мртво“ може да донесе награда поголема од 10 милиони долари.
Изгубени во преводот
Центарот 795 беше дизајниран, со значителни институционални трошоци, да биде „изолиран“ – запечатен од видот на електронски упади што ги компромитираа претходните руски разузнавачки операции. Неговите команданти презедоа мерки на претпазливост: шифрирани апликации за пораки, псевдонимни идентитети, одвоени комуникации. Она што не го зедоа предвид беше јазичната некомпатибилност на сопствените оперативци.
Денис Алимов зборуваше руски, а Дуровиќ српски. Ниту еден од нив не го зборуваше мајчиниот јазик на другиот доволно добро за оперативна комуникација. За да го премостат овој јаз, двајцата одлучија да го користат Google Translate, преведувајќи ги српските теренски извештаи на Дуровиќ на руски за неговиот координатор и руските инструкции на Алимов назад на српски за неговиот агент.
Самите пораки биле пренесени преку шифрирани апликации за кои двајцата мажи верувале дека се безбедни. Но, Google работи преку сервери во САД, кои се целосно предмет на налог за надзор од ФБИ. Ова им овозможило на истражителите да пристапат до лог-датотеките на овие преводи директно од давателот на услуги, добивајќи пристап до содржината на целиот оперативен комуникациски тек во реално време во јасен текст помеѓу Алимов и Дурович.
Извор близок до истрагата подоцна забележал дека ова е дури и подобро од прислушување бидејќи пораките пристигнувале транскрибирани.
На пример, на 28 ноември 2024 година, во врска со еден од нивните „проекти“, Дуровиќ му испратил порака на Алимов, пишувајќи: „Во моментов не можам да ја потврдам локацијата во Њујорк бидејќи сум во Црна Гора. Ќе се вратам во Њујорк околу 20 декември и ќе се обидам да го најдам во Њујорк… [Тој] се обидува да создаде впечаток дека е секогаш во ЕУ за да ги покрие своите траги, но всушност е во САД поголемиот дел од времето. Ова се информациите што ги добив од моите контакти.“
Одделен „проект“, му пишал Дурович на Алимов на 19 декември, се однесува на жртва која го поминува времето во „бела вила, во близина на морето… опкружена со бела ограда/ѕид, а на портата има некаков исламски знак“. Проблемот беше да се пронајде за која вила станува збор, бидејќи имаше неколку што одговараа на тој опис. „Верувам дека наскоро ќе го најдеме, не може постојано да се движи. Ќе се опушти и ќе падне во стапицата во одреден момент“.
Дурович, исто така, побарал помош од неименуван соучесник со седиште во Соединетите Држави. На Бадник 2024 година, тој им испратил порака: „Имам луѓе кои би платиле многу пари за да го уапсат ова лице и други како него и да им ги предадат. Моментално имам 3 или повеќе лица кои се бараат за апсење… Добиваме 1,5 милиони долари за секое лице. Ни треба соработник кој нема да бара многу, но ќе ни ги даде овие информации, и откако ќе ја потврдам локацијата (ќе ја проверам сам), ќе ги добиеме парите.“ Потенцијалниот подизведувач побарал од Алимов да врати аванс за финансирање на „ловџиски тим“.
Според американското заменувачко обвинение против него, Алимов му обезбедил на Дурович пакет технички разузнавачки информации, вклучувајќи IP адреси и европски телефонски броеви претходно користени од една од овие цели.
Користењето на Google Translate не беше единствениот оперативен неуспех на Дурович. Тој направи две патувања во Русија во јули и октомври 2024 година, обидувајќи се да ја прикрие својата дестинација со резервација на лажни одмори во Турција, додека продолжи до Москва со поврзувачки летови под неговото вистинско име.
Секој пат кога се враќал во Соединетите Американски Држави, бил испрашуван од специјални агенти на ФБИ кои имале пристап до неговите евиденции за авиокомпанијата. Тој категорично негирал дека ја посетил Русија. Сепак, ФБИ, продолжувајќи да го следи и читајќи го неговиот виртуелен дневник на Google Translate, го уапсило во март 2025 година.
Денис Алимов беше уапсен околу една година подоцна, откако – и покрај апсењето на Дурович – тој сметаше дека е безбедно да продолжи да патува во странство.
