Археолозите открија постара, многу поедноставна верзија на Стоунхенџ, во непосредна близина на познатиот праисториски споменик, објави денес Би-Би-Си.
Од оваа постара структура останале само два отвори во земјата, но тим археолози велат дека тие содржеле дрвени столбови кои биле порамнети со сонцето за време на летната и зимската краткоденица, најдолгите и најкратките денови во годината, на ист начин како и Стоунхенџ.
Се верува дека локацијата, оддалечена околу 5 километри од познатиот споменик, е стара околу 5.000 години, што го прави 500 години постара од самиот Стоунхенџ.
На локацијата се пронајдени и артефакти, вклучувајќи грнчарија, кремени алатки и животински коски, што укажува дека таму се собирале праисториски луѓе.
Фил Хардинг од Археолошкото друштво Весекс, кој го водеше ископувањето, рече дека тоа е едно од најдобрите откритија во неговата долга кариера.
„Двете столбови ми кажуваат многу за луѓето што живееле таму пред 5000 години“, рече тој.
Според него, тоа зборува за целата заедница, нивниот начин на размислување, нивното однесување и нивното почитување кон небото.
Огромните камења во Стоунхенџ се прецизно поставени за да се усогласат со сонцето.
Ако стоите во средината на кругот при изгрејсонце на летната краткоденица, можете да го видите сонцето како изгрева над камен наречен камен на петата, североисточно од кругот.
Во средината на зимата, ако стоите во средината на кругот, можете да го видите сонцето како заоѓа над олтар југозападно од локацијата.
Структурата, откриена во селото Булфорд, е многу поедноставна конструкција составена од само два дрвени столба, кои одамна скапале.
Тие биле поставени на растојание од 120 метри и се проценува дека биле високи помеѓу 2 и 4 метри.
Кога Хардинг ги открил интересните дупки во земјата, забележал дека тие изгледаат како да се порамнети со сонцето, исто како Стоунхенџ, кој бил оддалечен неколку милји.
„Зедов молив и линијар и ги споив, и бев свесен дека некако покажуваат во општата насока на изгрејсонцето“, рече тој.
Траги од претходна структура беа пронајдени пред една деценија во Булфорд кога земјиштето беше расчистено за нови воени станови, но дури сега е извршена детална анализа.
Јамите што ги држат овие столбови не беа единственото откритие за време на ископувањето, а околу нив беа пронајдени десетици други јами, кои содржеа артефакти од праисториските жители на Булфорд.
Овие артефакти помогнаа да се утврди староста на локацијата. Тимот научници користеше радиојаглеродно датирање, кое испитува како одредена форма на јаглерод се менува со текот на времето, за да утврди дека структурата е стара 5.000 години.
Меѓу артефактите се рог за копање, резбани животински коски и фино украсени фрагменти од керамика.
Откриени се и алатки направени од кремен, вклучувајќи редок неолитски нож кој бил заоблен во форма на диск.
Споменикот Булфорд датира од истото време како и најраната фаза на активност во Стоунхенџ, кога првите земјени работи биле извршени половина милениум пред да бидат поставени камењата.
„Откритието во Булфорд всушност сугерира дека можеби луѓето што ги изградиле првите фази на Стоунхенџ биле или стационирани или живееле таму, или барем се собирале сезонски за да работат на градежни работи во Стоунхенџ“, вели историската кураторка Џенифер Векслер.
Прашањето е, зошто праисториските луѓе биле толку фасцинирани од сонцето?
„Луѓето што го изградиле Стоунхенџ и луѓето од Булфорд биле земјоделци, а нивните извори на приход биле навистина поврзани со годишните времиња и сонцето“, објасни Векслер.
Денес, летната краткоденица во Стоунхенџ е најголемата атракција, кога илјадници луѓе доаѓаат да го видат изгрејсонцето на споменикот.
Векслер истакна дека пред 5.000 години, зимската краткоденица, најкраткиот ден во годината, имала поголемо значење за античките заедници.
