Претседателот на Управниот одбор на Центарот за заштита и помош на барателите на азил, Радош Ѓуровиќ, денес изјави дека во Србија само околу 160 бегалци кои се сместени во прифатни и азилантски центри и дека оваа година 161 изразиле намера да побараат азил, пренесува Danas.
Исто така, беше забележано дека „повеќе од 32.000 лица од Украина и повеќе од 43.000 Руси живеат во Србија пократок или подолг временски период, од кои 1.028 лица од Украина уживаат привремена заштита во Србија“.
Тој додаде дека „независно од бегалците, до 100.000 странци моментално работат легално во Србија“.
Според Ѓуровиќ, постојат проблеми во планирањето на заштитата од експлоатација, насилство и други злоупотреби, додека борбата против шверцот и прилагодувањето кон новите правила на ЕУ – Пактот на ЕУ за азил и миграција остануваат императив за системот.
Тој, исто така, истакна дека Меѓународниот ден на бегалците се слави во нови, турбулентни, меѓународни и безбедносни околности и во, како што изјави, растечки антимигрантски наратив кој се шири во земјите од најразвиениот свет, „од многу екстремно десничарски популистички политички и интересни групи“.
„Истото можевме да го видиме и во последните инциденти во Белфаст, Северна Ирска, кои станаа главна вест на многу медиуми низ Европа“, рече тој.
Тој, исто така, забележа дека терминот мигрант често се идентификува со бегалец и станува негативен и обединувачки збор за различни групи луѓе – странци, кои одат во други земји за да работат, студираат, да добијат третман, да се приклучат на своето семејство, да живеат или да добијат заштита од прогон.
„Секоја од овие групи мигранти е различна сама по себе, а бегалците претставуваат група мигранти која е најранлива, но која, според прописите, уставите и меѓународните конвенции на земјите-приматели од развиениот свет, има право да остане и да биде заштитена во нив“, рече Ѓуровиќ.
„Сепак, проблемите во неуспешната интеграција на странците во локалните заедници во многу земји доведоа до незадоволство, страв и несигурност кај локалните заедници и граѓаните кон странците, вклучително и бегалците“, рече Ѓуровиќ.
Тој истакна дека „без ефикасно учење на јазикот, културата, обичаите, правата и обврските, без систем за следење и поддршка, без институционална ефикасност, престојот, заштитата и интеграцијата на бегалците стануваат неуспешни со далекусежни социјални последици“.
Тој предупреди дека „популистичките политички елити честопати сакаат да профитираат од ова во светлината на стекнувањето политичка моќ и борбата за моќ“.
Тој посочи дека миграцијата и бегалците „нема да исчезнат со бариери, огради и други мерки за физичка контрола на движењето, мерки за надзор, депортации“ и со префрлање на товарот на миграцијата кон транзитните земји на миграцискиот пат.
„Нашите службеници веќе ги гледаат овие феномени секој ден на терен, каде што нерегуларната миграција и шверцот стануваат сè помалку видливи за системот и остануваат под радарот на институциите, а во рацете на мрежите за шверц и организираниот криминал тука, на самиот раб на ЕУ“, рече Ѓуровиќ.
Тој исто така рече дека, „за среќа, Србија останува настрана кога станува збор за овој став и дејствијата на одредени интересни или екстремни групи“ и, како што изјави, „влегува во процесот на управување со мешаната миграција од увоз на странска работна сила до прифаќање бегалци од Украина или други делови од светот“ – Русија, Африка, Блискиот Исток.
„Доколку не се преземат итни мерки за забрзување на одлуката за азил, не се спроведе ефикасна интеграција, локалните самоуправи не се вклучени и системот за управување со миграцијата е подобро управуван и координиран, ризикуваме ние, како и земјите од Западот, наскоро да се соочиме со проблеми со интеграцијата, раст на стравовите, предрасудите и тензиите“, рече Ѓуровиќ и предупреди да не се „искористува прашањето за миграцијата за политички цели“.
