Агата Кристи беше англиска писателка од 20 век, најпозната по своите трилери кои се читаат и денес. Таа живееше долг и скромен живот, претежно пишувајќи или патувајќи. За време на својот живот, го доби прекарот „Кралица на криминалистичката фикција“.
Младост помината меѓу книгите
Агата потекнувала од богато семејство. Нејзиниот татко, Фредерик Алва Милер, бил американски берзански брокер, додека нејзината мајка, Клариса Маргарет Бомер, потекнувала од англиско семејство. Како најмало дете во семејството, Агата била особено блиска со нејзината мајка, која ја охрабрувала да ја развива својата имагинација. Иако нејзината мајка верувала дека Агата не треба да учи да чита до осумгодишна возраст, девојчето самостојно го совладало читањето на петгодишна возраст. Се школувала дома и голем дел од времето го поминувала читајќи книги и создавајќи свои приказни.
Нејзината прва сериозна средба со пишувањето се случила во младоста, кога почнала да пишува кратки раскази. Сепак, нејзината креативност процветала понатаму за време на Првата светска војна. Во тоа време, работела како медицинска сестра и фармацевт во воена болница во Торки, каде што стекнала знаење за лекови и отрови што подоцна вешто ќе ги користи при пишувањето на своите раскази
Почетокот на писателската кариера и глобалниот успех
Првиот роман на Агата Кристи, „Мистериозната афера во Стајлс“, бил објавен во 1920 година. Во него се појавува еден од најпознатите детективи во книжевната историја – ексцентричниот белгиски детектив Херкул Поаро. Ликот на Поаро бил инспириран од белгиските бегалци што Агата ги видела за време на војната. Романот бил огромен успех и го означил почетокот на импресивната писателска кариера на Кристи.
Во текот на нејзината кариера, таа напишала 66 криминалистички романи, 14 збирки кратки раскази и 17 драми. Нејзини најпознати дела се „Убиство во Ориент Експрес“, „Смрт на Нил“ и „Десет мали црнци“, кој подоцна бил преобјавен како „И ги нема повеќе“. „Десет мали црнци“ се смета за најпродаван криминалистички роман на сите времиња, со продадени над 100 милиони примероци.
Една од белезите на делото на Кристи беше нејзината способност да создава сложени заплети со неочекувани пресврти. Нејзините читатели сакаа да погодуваат кој е виновникот, но ретко можеа да го предвидат крајот. Ликот на госпоѓица Џејн Марпл, постара дама која ја користи својата интуиција и разбирање на човечката природа за решавање злосторства, првпат се појави во 1927 година во расказот „Клубот во вторник навечер“. Госпоѓица Марпл стана сакана како Поаро, внесувајќи уникатен шарм во детективската фикција.
Два брака
Во 1914 година, Агата се омажила за Арчибалд Кристи, пилот на Кралските воздухопловни сили. Двојката имала една ќерка, Розалинд, родена во 1919 година. Сепак, 1926 година била исклучително турбулентна година за Агата – нејзината мајка починала, а Арчибалд поднел барање за развод поради афера со друга жена.
Истата година се случи и озлогласеното исчезнување на Агата Кристи. Таа исчезна десет дена и беше пронајдена во хотел во Харогејт, каде што се пријавила под името на љубовницата на нејзиниот сопруг. Јавноста шпекулираше за причините за нејзиното исчезнување – од губење на меморијата до пресметана маркетиншка стратегија – но Агата никогаш јавно не проговори за тоа.
По разводот, Агата се омажила за познатиот археолог Макс Малован во 1930 година. Со него поминала многу години патувајќи по археолошки локалитети на Блискиот Исток, што го инспирирало заплетот на неколку нејзини романи, вклучувајќи ги „Смртта доаѓа во Месопотамија“ и „Убиство во Багдад“. Нејзиниот брак со Малован бил стабилен и среќен, а нивната љубов кон патувањата и археологијата дополнително ги зближила.

Агата Кристи беше исклучително повлечена личност која ретко даваше интервјуа. Таа го одржуваше имиџот на скромна жена и покрај нејзината глобална слава. Нејзината претстава „Стапица за глувци“, која премиерно беше изведена во 1952 година, стана најдолготрајната театарска претстава во историјата и сè уште се изведува редовно во Лондон.
Во 1971 година, кралицата Елизабета II ѝ ја додели титулата Дама Командант на Редот на Британската Империја (DBE) за нејзините заслуги во литературата. Последните години од својот живот ги помина во својата резиденција во Оксфордшир, пишувајќи до крајот на својот живот.
Агата Кристи почина на 12 јануари 1976 година, на 85-годишна возраст. Погребана е во селото Чолзи, во близина на местото каде што живеела со својот сопруг. Таа останува многу жива преку бројни ликови и приказни кои сега се неопходен дел од западната поп-култура.

