Во подготовка за заедничката американско-израелска операција во која беа убиени врховниот лидер на Иран, ајатолахот Али Хамнеи, и десетици високи ирански функционери, оперативци на ЦИА работеа на воспоставување контакт со некои членови на Иранската револуционерна гарда.
Според извори запознаени со прашањето, кои побараа да не бидат именувани за да опишат чувствителни операции, тоа било клучно за планирањето на операцијата.
Иако собраните разузнавачки информации им помогнаа на САД и Израел успешно да го отстранат врховниот лидер на Иран, администрацијата не знаеше кој реално би можел да ја преземе власта во Иран и да соработува со Вашингтон.
Како што ескалира војната во Иран, станува сè појасно дека дефинирањето и постигнувањето успех во овој конфликт е многу посложен, пократок и поскап процес во американските животи отколку што беше операцијата во Венецуела.
Нема организирана опозиција.
„Не постои координирана или посебна група во рамките на режимот што Американците ја гледаат како пожелна нова влада, ниту пак постои вистинска организирана опозиција“, рече еден од информираните извори.
Во едно од бројните телефонски интервјуа откако започна операцијата во Иран, Трамп за ABC News посочи дека неколку луѓе за кои мислел дека би можеле да ја преземат власта биле убиени во ракетни напади. „Кандидатите за второ или трето место се мртви.“
Трето лице блиско до тимот за национална безбедност на Трамп го опиша размислувањето за моменталната состојба во Иран како „целосно бесмислено“.
Портпаролката на Белата куќа, Каролина Ливит, изјави: „Како што рече претседателот Трамп, ова беше нашата последна, најдобра шанса да ги нападнеме и елиминираме неприфатливите закани што ги претставува овој болен и злокобен режим предводен од терористи“.
Таа рече дека Иран го зголемувал производството на ракети секој месец и дека доколку САД им дозволиле да продолжат, „Иран би бил заштитен со смртоносни балистички ракети додека развива нуклеарно оружје, вооружува терористички посредници и претставува сериозна закана за нашата татковина“.
Венецуела е управувана од мафијаши, Иран од теократи
Трамп беше привлечен од можноста да го повтори во Иран она што го направи во Венецуела, брза операција што доведе до добра соработка со потпретседателката Делси Родригез.
„Она што го направивме во Венецуела, мислам, е совршено, совршено сценарио“, изјави Трамп за „Њујорк тајмс“.
Но структурите на земјите се многу различни. Владата во Венецуела се лизна во авторитаризам во последните две и пол децении. Претседателот ја водеше земјата со неколку луѓе кои имаа свои портфолија и бази на моќ. Владата на САД направи продор во тој круг, кој критичарите го опишуваат како мафијашко општество, што овозможи брзо „обезглавување“ и последователно политичко решавање.
Од друга страна, Иран е управуван од теократски систем кој постои речиси пет децении. Врховниот лидер претседава со систем кој ги испреплетува свештеничкото, избраното и военото раководство и е дизајниран брзо да ги пополни празните позиции.
Американците сè уште немаат јасен план за „денот потоа“
Без покооперативно или пријателско лидерство што САД можат веднаш да го идентификуваат, надежите на Трамп дека иранскиот народ ќе го собори иранскиот режим веројатно нема да се остварат наскоро.
Безбедносните и паравоените капацитети на Иран засега остануваат во голема мера недопрени, рече првиот извор, „па затоа има малку причини да се верува дека режимот нема да може насилно да ги потисне јавните протести или демонстрации“.
„Падот на режимот и промената на режимот се две различни работи“, рече Амос Хохштајн, висок советник на претседателот Џо Бајден. „Падот на режимот може да доведе до хаос и повеќе центри на моќ кои се натпреваруваат едни со други. Јас лично не знам каде води ова. Проблемот е што не мислам дека некој знае. А без војници на терен, многу е тешко да се создаде промена на режимот од воздух.“
Збунета администрација
Нова анкета на CNN објавена оваа недела покажа дека 59% од Американците не ја поддржуваат операцијата во Иран, а 60% не веруваат дека Трамп има јасен план за тоа како да се справи со ситуацијата. Не беа само демократите кои јавно ја критикуваа администрацијата и покренаа прашања за крајната цел на операцијата.
